Om Baba

Urodzony w Grecji, Om Baba uważa, że ​​jego życie rozpoczęło się w błogosławionym dniu w listopadzie 2002 roku, kiedy spotkał swojego Mistrza, wielkiego mędrca Shri Saccha Babę Maharadża. Opisuje to doświadczenie następująco: „Ta Najwyższa Jaźń, której nie można zobaczyć oczami ani pojąć intelektem, przybrała ludzką postać o nieopisanym pięknie i ukazała się przede mną, aby poprowadzić mnie z powrotem do Siebie”. Krótko po spotkaniu ze swoim Mistrzem, Om Baba, zdając sobie sprawę z bezsensownej, ulotnej natury świata, zerwał wszelkie więzy z poprzednim życiem i poświęcił się, ciałem, umysłem i duchem, poszukiwaniu Prawdy. Saccha Baba inicjował go w sannjasinów i poprosił o przyjęcie cichego i odosobnionego życia. Przez siedem lat pozostawał w ciszy i odosobnieniu, wolny od wszelkich rozproszeń, i zanurzył się głęboko w tradycyjnych praktykach jogi oraz w studiowaniu pism. Praktykował z wielkim entuzjazmem i szczerością cztery główne ścieżki jogi: karma jogę, radża jogę, bhakti jogę i ghyan jogę i doszedł do pewnego wniosku, że wszystkie te ścieżki są „prawdziwymi autostradami do Prawdy”. Po dziewięciu latach intensywnej praktyki i służby swojemu Mistrzowi, Om Baba poczuł, że jego czas odosobnienia dobiegł końca i nadszedł czas, aby podzielić się swoją realizacją. Wielki Saccha Baba zainspirował go do tego i pobłogosławił go. Niedługo potem wielki mędrzec opuścił swoje śmiertelne ciało. Od tego czasu (2011) Om Baba intensywnie podróżuje po Europie i Azji, dzieląc się Satsangami i Kirtanami oraz organizując Wedyjską Sadhanę i Odosobnienia Advaita. Wychowując się w wedyjskim środowisku Aśramu swojego Guru w Rishikesh w Indiach i studiując wiele różnych ścieżek duchowych, jego nauki nie ograniczają się do konkretnej religii lub wyznania, ale są raczej inspirowane „złotą syntezą”, którą podążali wszyscy wielcy mistrzowie, tj. Miłością i Wiedzą. Naucza, że ​​Wiedza o Bogu (Ghyana) i Oddanie Bogu (Bhakti) są jak dwa skrzydła ptaka Szczęścia. Jeśli któregokolwiek z nich zabraknie, ptak będzie, jak kaleka, niezdolny do latania. Jego wizją jest „nie zmiana jednego snu w drugi, ale pełne przebudzenie się ze snu”. W ten sposób naucza, że ​​realizacja naszego prawdziwego Ja jest jedyną drogą do uwolnienia się od bólu świata. I ta realizacja nie jest przywilejem kilku „wybrańców”, ale prawem wszystkich ludzi. Choć jest mistrzem Advaita Vedanta, kładzie duży nacisk na konieczność praktyki duchowej, namawiając poszukiwaczy do poświęcenia minimum dwóch godzin dziennie na sadhanę. Naucza: „Codzienna praktyka jest ważniejsza niż mycie zębów! Możesz pominąć mycie zębów, mycie ciała lub jedzenie, ale w żadnym wypadku nie możesz pominąć praktyki duchowej! Zjedzenie śniadania bez oddania czci Najwyższej Istocie przez minimum godzinę jest złą karmą dla poszukiwacza Prawdy!” Podczas odosobnień Vedic Sadhana naucza wielu różnych tradycyjnych praktyk i inspiruje poszukiwaczy do włączenia jednej lub drugiej do swojego codziennego życia. Podczas odosobnienia Advaita koncentruje się na odkrywaniu i rozpoznawaniu naszej prawdziwej, błogiej Istoty. On sam, zawsze oddany służbie wszystkim spragnionym Prawdy, podróżuje po świecie i z radością dzieli się bezcennym darem Wiedzy, tak wdzięcznie ofiarowanym mu przez jego ukochanego Mistrza, wielkiego mędrca Shri Saccha Babę Maharadża.