Madeleine Schmitt

Nazywam się Madeleine Schmitt, ale przyjaciele mówią mi Madee. Jestem strażniczką i architektką tego budynku, który od trzech lat jest w remoncie. Ten dom rodzinny, położony pomiędzy krawędzią lasu a źródłem wody, które nigdy nie wyschło od 70 lat, jest miejscem przejścia, gdzie rośliny i przyroda przeplatają się ze sobą. Ludzie gromadzą się tutaj, ponieważ to daje poczucie bezpieczeństwa. To miejsce, w którym dzielenie się i poczucie wspólnoty są nieodzowne. To miejsce, w którym wychodzi na jaw Twoje wewnętrzne dziecko. Gdzie jedzenie kwiatów i śpiewanie dla pszczół jest normą.