Karma Pema Tsering

Utrata obojga rodziców w dzieciństwie odcisnęła głębokie piętno na życiu Pemy i zapoczątkowała trwające całe życie poszukiwanie sensu. W następstwie tej straty członkowie rodziny przejęli spadek pozostawiony mu przez rodziców, pozostawiając go bez wsparcia w młodym wieku. To wczesne doświadczenie stało się surową lekcją kruchości doczesnego bezpieczeństwa i niepewności życia. Muzyka stała się jego pierwszym schronieniem i ostatecznie doprowadziła do udanej międzynarodowej kariery. Jednak nierozwiązany ból z wczesnych lat stopniowo się ujawniał, wciągając go w okres głębokiej wewnętrznej walki i uzależnienia. W najgorszym momencie tego kryzysu Pema bezpośrednio dostrzegł pustą i ulotną naturę myśli i emocji. To spostrzeżenie stanowiło głęboki punkt zwrotny, zmieniając kierunek jego życia. Porzucił dotychczasową karierę i dobra, aby całkowicie poświęcić się Dharmie. Aby ustabilizować i pogłębić to zrozumienie, Pema spędził ponad piętnaście lat na oddanej praktyce buddyzmu tybetańskiego, ze szczególnym uwzględnieniem dzogczenu. W tym czasie miał szczęście studiować u jednych z najbardziej szanowanych mistrzów naszych czasów, w tym u Dalajlamy, Dzongsara Khjentse Rinpoczego i swojego głównego nauczyciela, Loppona Dzigme Rinpoczego. Jego ścieżka wiodła go przez kontynenty i przez długie okresy odosobnienia, w tym długie okresy ciszy i samotności, a także treningi z doświadczonymi joginami w odległych miejscach. Dziś nauczanie Pemę jest ugruntowane, bezpośrednie i ukształtowane przez doświadczenie życiowe, a nie ideologię. Wolne od duchowego udawania, jego wskazówki wskazują na praktyczny wgląd – oferując sposób na spotkanie życia takim, jakie jest, z jasnością i otwartym sercem.