Bibek Gautam

Moja wewnętrzna podróż rozpoczęła się w 2010 roku, kiedy świat Osho, gdy miałem szesnaście lat, po raz pierwszy mnie dotknął – jego medytacje, słowa o mądrości Wschodu i echa wielu mistrzów duchowych. Te wczesne dni otworzyły drzwi, przez które przeszedłem z ciekawością i pragnieniem czegoś głębszego. Następne lata niosły mnie przez Nepal i Indie, mieszkając w aśramach, wędrując i poszukując. Podczas wszystkich tych podróży powoli ujawniała się jedna prawda: gdziekolwiek się udałem, mój cień szedł obok mnie. Żaden krajobraz, żaden nauczyciel, żadna odległość nie mogły zastąpić pracy wewnętrznej. Teraz żyję spokojnie na wschodnich wzgórzach Nepalu, pielęgnując małą farmę i pozwalając naturze nadawać rytm moim dniom. Tutaj życie złagodniało. Góry nauczyły mnie cierpliwości; Lasy pokazały mi, że warto poruszać się z łatwością, a nie z wysiłkiem. Po drodze szkoliłam się w różnych ścieżkach medytacji — Vipassana, współczesnych technikach Osho — i poznałam sztukę uzdrawiania dźwiękiem i terapii, a także podstawy jogi Maharishi. Jednak bardziej niż jakakolwiek inna praktyka, to proste zwrócenie się do wewnątrz wciąż mnie prowadzi.