Allegra Carotti

„Kiedy poświęcam czas na refleksję nad podróżą do tu i teraz, uświadamiam sobie, że joga przesączała się przez różne etapy mojego życia w różnych kształtach i formach; delikatnie sugerując prawdziwe pragnienie Duszy – by wiedzieć więcej, wyrwać się z uwarunkowań, oczekiwań, by móc swobodnie doświadczać życia w sposób, jaki podpowiada mi serce. Prowadzi mnie do domu, by odpocząć w najprawdziwszej esencji Jaźni i objąć każdą część mojej historii. Moje pierwsze głębokie zanurzenie się w tę rozległą tradycję zaprowadziło mnie do bardzo intensywnej fizycznie praktyki asan, poszukując innego sposobu na trenowanie mojej siły fizycznej. Z pewnością miało to jakiś cel, dopóki moja miłość do ruchu nie ustąpiła miejsca czci dla samokształcenia; by spotkać się ze sobą w ciszy i pozwolić, by pauzy i cisza przemówiły moją prawdą. Joga stała się dla mnie sposobem na głębokie zanurzenie się w mojej indywidualnej pracy, poza wszelkimi rozproszeniami. Wyjechałam do Indii zupełnie nieprzygotowana, by przenieść moją osobistą praktykę na wyższy poziom. Wtedy zaczęłam eksperymentować z różnymi stylami i metodami nauczania. Chcąc dowiedzieć się o tym więcej, zaczęłam je zgłębiać. Moje zainteresowanie subtelniejszymi, Duchowe aspekty praktyki prowadziły mnie przez różnych nauczycieli i szkolenia. Moje studia trwają, w miarę jak moja praktyka ewoluuje, a moja osobowość łagodnieje, stając się prawdziwszą wersją mnie. To moja medytacja, która prowadzi mnie do skupienia i obecności, do uziemienia. Ten czas dla siebie jest darem i zawsze jestem pod wrażeniem jego potencjału. Życie staje się pełniejsze i bogatsze, im głębiej oddaję się swojej praktyce. Moim prostym pragnieniem jest dzielenie się tym, co dało mi tak wiele, w jego czystej i szczerej formie, oraz mocą samoakceptacji, którą osiągnęłam podczas mojej podróży.