Akhilesh

Akhilesh – Podróż od znanego do nieznanego. Akhilesh, dyrektor Neo Yoga Center, miał skromne początki. Dorastając w wielodzietnej rodzinie, on i jego brat mieli wnieść znaczący wkład w rodzinny biznes. Gdy tylko skończył szkołę, pośpieszył do pracy w rodzinnej restauracji. Za spóźnienie karano go surowo – kijem w tyłek. Akhilesh ukończył studia na Uniwersytecie w Lucknow. W trakcie studiów zainteresował się polityką i aktywnie działał zarówno na uczelni, jak i w lokalnej polityce. Brał nawet udział w wyborach lokalnych, ale wkrótce zdał sobie sprawę, że polityka nie jest jego prawdziwym powołaniem. Jego podróż przybrała nieoczekiwany obrót, gdy zobaczył reklamę kursu sanskrytu i wedanty w Himalajach. Kierowany ciekawością, mimo że nie do końca rozumiał, czym jest Wedanta, postanowił złożyć podanie. Po rozmowie kwalifikacyjnej został wybrany na dwuletni kurs stacjonarny w aśramie Chinmaya Tapovan w Dharamsali w stanie Himachal Pradesh. Nie informując rodziny ani przyjaciół, Akhilesh wyjechał w Himalaje. Przebywał w aśramie przez sześć miesięcy, podczas których całkowicie odciął się od rodziny. Kiedy w końcu poinformował ich o swoim miejscu pobytu, dowiedział się, że jego matka została hospitalizowana, a rodzina go poszukuje. Na krótko wrócił, aby odwiedzić matkę, ale pomimo ich próśb, ponownie odszedł, podążając własną ścieżką. Kiedy jego rodzice odeszli, Akhilesh żałował, że nie został dłużej z matką, ale zrozumiał, że ma własne przeznaczenie do wypełnienia. Po ukończeniu dwuletniej nauki Akhilesh wyruszył na pielgrzymkę po północnych Himalajach, odwiedzając Uttarkashi, Gangotri, Kedarnath i Badrinath. Podróżował jako żebrak, żebrząc o jedzenie, aby doświadczyć, jak wszechświat się nim zaopiekuje. Jednym z niezapomnianych przeżyć było zgubienie się pieszo między Uttarkashi a Gangotri. Gdy zapadł zmrok i zerwał się wiatr, natknął się na mały dom, gdzie starsza kobieta, mająca do zaoferowania jedynie jeden placek chapati z sosem kolendrowym, udzieliła mu gościnności. Pomimo ograniczonych środków, udzieliła mu schronienia na noc, oferując koc na mrozie. Czyste, rozgwieżdżone niebo i cisza nocy pozostawiły na nim trwałe wrażenie. Wdzięczny za jej dobroć, wrócił później do wioski z pszenicą, aby jej pomóc. Po latach wędrówki Akhilesh spotkał Swami Dayanandę Saraswati, znanego uczonego sanskrytu i wedanty, i ukończył roczny kurs filozofii wedanty. Następnie kontynuował naukę jogi w Siyanda Ashram w Kerali i Vivekananda Kendra w Bangalore. Akhilesh kontynuował naukę jogi Iyengara w Instytucie Iyengara w Pune, gdzie uczył się pod okiem Geety Iyengar i Prashanta Iyengara, a także u Ramanandy Patela w San Francisco. W tym czasie Akhilesh uległ wpływowi nauk i medytacji OSHO. Spędził wiele lat odwiedzając Międzynarodową Społeczność OSHO w Pune i ostatecznie przyjął sannyasę w tradycji OSHO, która różni się od tradycyjnej sannyasy. W 1999 roku Akhilesh otworzył Centrum Neo Jogi w Dharamsali, gdzie od tamtej pory regularnie naucza. Jego podróże do Moskwy w 2003 roku zapoczątkowały międzynarodową podróż nauczycielską. Od tego czasu podróżował do Szwajcarii, Szwecji, Holandii, Niemiec, Austrii i innych krajów, oferując warsztaty i szkolenia. W 2009 roku Akhilesh rozpoczął oferowanie programów szkoleniowych dla nauczycieli jogi. Pod jego nadzorem z powodzeniem przeprowadził ponad 20 200- i 300-godzinnych kursów nauczycielskich na całym świecie, we współpracy z Ashiyana Yoga Center, Mahi Yoga Centre i Siddhi Yoga, a także Neo Yoga Delft w Holandii i Be-better Yoga w Niemczech.